|
Historia:
Wie¶ powsta³a po parcelacji folwarku i dóbr dworskich.
W ¼ród³ach spotyka siê równie¿ nazwy: Wyanczaslavicze, Wenceslavicz, Wiêcz³awicze. Wie¶ od najdawniejszych czasów by³a siedzib± parafii. Powsta³a na pocz±tku XIII w. Sto lat pó¼niej w³a¶cicielem wsi by³ rycerz Jakub herbu Leliwa, protoplasta rodu Wiêc³awskich.
Parafia powsta³a w I æwierci XIII w., a pierwszy drewniany ko¶ció³ ufundowa³ prawdopodobnie biskup Iwo Odrow±¿. Pierwsza wzmianka ¼ród³owa pochodzi z 1326 roku, kiedy plebanem by³ Gumbert. W¶ród kolejnych proboszczów wiêc³awickich wymieniæ nale¿y Miko³aja Zamojskiego, pó¼niejszego biskupa, ¿yj±cego w XVI w.
W XVI w. w nieznanych okoliczno¶ciach wie¶ sta³a siê w³asno¶ci± Jezuitów, którzy posiadali j± do 1773 roku, kiedy ich dobra przesz³y do Skarbu Koronnego.
Wiêc³awice Dworskie nie by³y traktowane jako osobna wie¶. By³a to typowa osada ludno¶ci s³u¿ebnej, pracuj±cej w folwarku. Pod koniec XVIII w. we wsi znajdowa³y siê 34 domy, w których mieszka³o 185 osób. We wsi znajdowa³ siê dwór, plebania, wikarówka, organistówka oraz przytu³ek dla ubogich, w którym nastêpnie powsta³a karczma.
W Wiêc³awicach znajduje siê XVIII – wieczny ko¶ció³ – ciekawy przyk³ad architektury drewnianej.
|
