Kościół parafialny p.w. Św. Jakuba Apostoła w Więcławicach sięga początkami 1340 roku. Kościół jest zbudowany z drzewa modrzewiowego, na podmurówce, jednonawowy, w stylu barokowym. Ostatnia gruntowna przebudowa i konserwacja była przed rokiem 1757, w którym to, dokonano konsekracji kościoła. Do roku 1773 dziedzicami i proboszczami parafii byli OO. Jezuici, którym prawdopodobnie Więcławice zapisała rodzina Więcławskich, właściciele Więcławic i Woli Więcławskiej. W 1868 roku dobudowano zakrystię od strony południowej. W kościele znajdują się trzy ołtarze rokokowe, z połowy XVIII w.: W ołtarzu główny widnieje obraz św. Jakuba Apostoła., pierwszego patrona parafii, w górnej części ołtarza obraz św. Tekli, po bokach figury św. Piotra, św. Pawła, św. Stanisława Biskupa i św. Wojciecha, oraz 4 relikwiarze. Prawy ołtarz boczny poświęcony jest św. Izydorowi Oraczowi (obraz 1 poł. XVII w.), który jest drugim patronem parafii, u góry ołtarza obraz św. Walentego, w dolnej części św. Teresy od Dzieciątka Jezus, po bokach figury (sprzed 1773 r.), św. Ksawerego i św. Alojzego, obok ołtarza chrzcielnica marmurowa z pokrywą mosiężną (ok. 1800 r.) Lewy ołtarz boczny poświęcony jest Matce Bożej, obraz Madonny z Dzieciątkiem, w górnej części ołtarza obraz św. Józefa, w dolnej św. Stanisława Kostki (z przed 1630 r.) z napisem, że w 1678 r. obronił cudownie parafię więcławską od dżumy, po bokach figury św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki.
Fasada zachodnia Ołtarz główny Fasada południowo -wschodnia
Szczególne miejsce w wystroju kościoła zajmuje na ścianie północnej, tryptyk św. Mikołaja, malowany na deskach,wybitny zabytek malarstwa cechowego, gotyckiego z roku 1477. Na obrazie środkowym tronujący św. Mikołaj ze św. Szczepanem i św. Wawrzyńcem;awers – lewe skrzydło: postacie św. Jana Chrzciciela i św. Andrzeja, św. Stanisława Biskupa i św. Erazma; awers – prawe skrzydło: przedstawia św. Bartłomieja i św. Jakuba Starszego, św. Floriana i św. Jerzego; rewersy - lewe skrzydło: św. Urbana i św. Walentego, św. Klarę i św. Otylię; prawe skrzydło: św. Helenę i św. Zofię z córkami, św. Apolonię i św. Afre. Na belce tęczowej, między pilastrami Grupa Ukrzyżowania: rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego, styl późnobarokowy (XVII w.) oraz późnogotyckie rzeźby; Matki Boskiej i św. Jana Ewangelisty (XV/XVI wiek). Tryptyk - awers Szczególne miejsce w wystroju kościoła zajmuje na ścianie północnej, tryptyk św. Mikołaja, malowany na deskach, wybitny zabytek malarstwa cechowego, gotyckiego z roku 1477. Na obrazie środkowym tronujący św. Mikołaj ze św. Szczepanem i św. Wawrzyńcem; awers – lewe skrzydło: postacie św. Jana Chrzciciela i św. Andrzeja, św. Stanisława Biskupa i św. Erazma; awers – prawe skrzydło: przedstawia św. Bartłomieja i św. Jakuba Starszego, św. Floriana i św. Jerzego. Tryptyk - rewers Rewersy przedstawiają - w lewym skrzydle: św. Urbana i św. Walentego, św. Klarę i św. Otylię; w prawym skrzydle: św. Helenę i św. Zofię z córkami, św. Apolonię i św. Afre. Nad tryptykiem przez wieki wisiała rzeźba Matki Boskiej z dzieciątkiem, gotycka (ok. 1420 r.), wybitny zabytek rzeźby cechowej z okresu tzw. “pięknych Madonn”. W kościele można podziwiać nadal używane podczas liturgii gotyckie, barokowe i rokokowe ornaty oraz inne cenne sprzęty liturgiczne, jak późnogotycka Monstrancja lub późnobarokowy relikwiarz św. Stanisława Biskupa ( z 1787 r.). Obok kościoła znajduje się dzwonnica drewniana, o konstrukcji słupowej (z 1846 r.) oraz nagrobek Hieronima Eustachego i Anny Kihttlów, dziedziców dóbr Wilczkowie i Masłomiąca, kamienny, w kształcie sarkofagu z urną, (postawiony 20.09.1806 r. na dawnym cmentarzu przykościelnym). Tuż obok kościoła znajduje się cmentarz parafialny, na którym zachowało się kilka zabytkowych nagrobków z XIX wieku. Otoczenie kościoła Cmentarz parafialny Cmentarz parafialny