Kościół parafialny p.w. Św. Jakuba Apostoła w Więcławicach sięga początkami 1340 roku. Kościół jest zbudowany z drzewa modrzewiowego, na podmurówce, jednonawowy, w stylu barokowym.
Ostatnia gruntowna przebudowa i konserwacja była przed rokiem 1757, w którym to, dokonano konsekracji obecnego budynku.

Gotycki kościół murowany, p.w. św. Małgorzaty został ufundowany w latach 1460-76 przez Jana Długosza. Cały kompleks kościelno-cmentarny, czyli: kościół, dzwonnica, cmentarz, kaplica cmentarna i aleja lipowa posiada wybitne walory architektoniczno – krajobrazowe, a także bogatą i ciekawą historię.

Dwór został zbudowany w latach 1892-1897 wg projektu wybitnego architekta Teodora Talowskiego w stylu malowniczego historyzmu dla rodziny Dąbrowskich. Po pożarze 1979 roku został odbudowany po przez obecnych właścicieli w latach 1985-1990.

Dwór w Sieborowicach (dawna siedziba Zakrzeńskich) pochodzi z roku 1882. Jest to budynek murowany, na rzucie litery “T”. Korpus główny i skrzydło zachodnie są dwukondygnacyjne, a skrzydło wschodnie jednokondygnacyjne. Korpus główny posiada od zachodu wieloboczny ryzalit z tarasem, a od południa trójarkadowy portyk.

Dwór został zbudowany na rzucie wydłużonego prostokąta, składa się z dwóch części, starsza wschodnia murowana pochodzi zapewne z 2 połowy XVI wieku, część zachodnia drewniano-murowana z początku XX wieku (ok. 1911 r.). Według tradycji w XVII wieku dwór służył za zbór ariański.

W zerwanej tuż przy drodze krajowej nr 7 znajduje się dom mieszkalny z mieszczącą się w nim historyczną apteką. W otoczeniu budynku istnieje ogród, w którym usytuowana jest kaplica z figurą św. Jana Nepomucena.

Dwór został wzniesiony w roku 1896. Jest to budynek murowany na rzucie w kształcie litery “L” z dwukondygnacyjnym korpusem głównym pośrodku i jednokondygnacyjnymi skrzydłami bocznymi. Dwór kryty jest dachem dwuspadowym. Wnętrza posiadają stropy belkowe.