|
Pierwsze wzmianki o wsi pochodz± z roku 1230. Na pocz±tku by³a ona w³asno¶ci± szlacheck± i nale¿a³a do rycerza Racibora, który jeszcze przed rokiem 1273 darowa³ wie¶ Raciborowice kapitule krakowskiej. Fakt ten po¶wiadcza dyplom wydany 19 maja 1273 roku przez W³adys³awa Wstydliwego.
Granice Raciborowic d³ugo nie by³y dok³adnie wytyczone. W 1396 roku Spytek z Melsztyna, wojewoda i starosta krakowski, wyznaczy³ granice wsi Raciborowice i Zdzies³awice, w zwi±zku ze sporem kapitu³y krakowskiej z Deres³awem i Florianem oraz ich matk± - dziedzicami Zdzies³awic. Z kolei w 1452 roku Piotr Szafraniec, podkomorzy krakowski, za zgod± kapitu³y katedralnej krakowskiej i Jana Pielgrzymowskiego z Pielgrzymowic, rozgraniczy³ Raciborowice od Pielgrzymowic. Raciborowice, jako miejscowo¶æ wchodz±ca w sk³ad dóbr ko¶cielnych, nadawane by³y przez kapitu³ê jej cz³onkom w tymczasowe posiadanie, w zamian za pewien ustalony czynsz roczny, p³acony na rzecz kapitu³y.
Parafia w Raciborowicach zosta³a utworzona w 1374 roku. Pierwszym proboszczem,
o którym wspominaj± ¼ród³a, by³ Rajner. W 1423 roku plebanem w Raciborowicach zosta³ Pawe³ z Zatora, pó¼niejszy kanonik krakowski.
W 1464 roku król Kazimierz Jagielloñczyk przeniós³ Raciborowice na prawo niemieckie. W drugiej po³owie XV w. proboszczem w Raciborowicach by³ Jan D³ugosz, który ufundowa³, istniej±cy do dnia dzisiejszego ko¶ció³. Istnieje równie¿ przypuszczenie, ¿e w³a¶nie w Raciborowicach Jan D³ugosz koñczy³ swoje s³ynne dzie³o „Liber beneficiorum”.
W roku 1791 w Raciborowicach istnia³y 23 domy, w tym dwie karczmy, m³yn wodny, browar i przytu³ek dla ubogich. Ludno¶æ liczy³a 180 mieszkañców.
W latach 1815-1846 wie¶ wchodzi³a w sk³ad Rzeczpospolitej Krakowskiej, a potem, jako jedyna wie¶ Gminy Micha³owice, nale¿a³a do zaboru austriackiego.
Przez wiele lat w sk³ad wsi Raciborowice wchodzi³ przysió³ek Prawda, który od roku 1992 jest osobnym so³ectwem.
Raciborowice zosta³y w³±czone do Gminy Micha³owice w roku 1973.
|
