Pierwsza wzmianka o wsi pojawia się w źródłach przed rokiem 1355. Od początków swego istnienia były Młodziejowice wsią rycerską. Co najmniej od końca XV w. należały do rodziny Młodziejowskich herbu Starykoń. W XVI w. dobra Młodziejowskich przechodzą w ręce Jana Mężyka, a następnie Stanisława i Marka Minockich. W 1586 roku Młodziejowice odkupuje Jacek Młodziejowski herbu Ślepowron, późniejszy podskarbi nadworny koronny. W XVI w. istniała w Młodziejowicach papiernia, której właścicielem był mistrz Jan Weiss. W czasie Potopu szwedzkiego papiernia została doszczętnie zniszczona i nigdy potem nie została odbudowana. Również w tym czasie według tradycji w dworze w Młodziejowicach istniał zbór ariański.

W XVIII wieku właścicielami wsi byli Borzęcki herbu Półkozic, a następnie Katarzyna Ankwiczowa herbu Awdaniec. We wsi znajdowało się wtedy 29 domów, a zamieszkiwało ją 126 mieszkańców. Istniała karczma, browar, dwór oraz młyn na Dłubni. Na początku XIX w. właścicielem Młodziejowic został pułkownik Franciszek Gawroński herbu Rawicz. Wokół dworu założył piękny ogród, który – w szczątkowej postaci – dotrwał do dnia dzisiejszego. Ostatnimi, przed II wojną światową, właścicielami Młodziejowic byli Dyakowscy.